Έχω χάσει την έμπνευσή μου (αν υποθέσουμε ότι κάποτε είχα!) και δεν θα σας κουράσω με πολλά λόγια και ανούσιες αναλύσεις και κριτικές. Οι Reverend And The Makers μας έρχονται από το ξακουστό Sheffield (πατρίδα των Pulp και των Arctic Monkeys μεταξύ άλλων) και δεν το κρύβουν! Μια ακούγονται σαν απόγονοι των Duran Duran και μια ακολουθούν τα χνάρια των συμπατριωτών τους. Συνεργάζονται μάλιστα και με τον φρόντμαν των Arctic Monkeys, Alex Turner. Όπως και να'ναι, μας αρέσουν. Α! Μην ξεχάσω το βασικό! Το παρθενικό άλμπουμ τους λέγεται "The State Of Things" και μπορείτε να το βρείτε εδώ. Για μια πρώτη γεύση περάστε από το myspace τους.
Ωραίος μουσάτος τύπος και καλό παιδί!!Που να βρείς τέτοιο συνδυασμό σήμερα στη χύτρα που βράζουμε.Γέμισε κωλόπαιδα το καζάνι.Όχι τίποτε άλλο ,σου ρίχνουν και μια μεγάλη μεγάλη παπάρα μετά,αδειάζει η κατσαρόλα και μένεις να βράζεις στο ζουμί σου.Φεύ!!Ουπς ξέχασα οτι γράφω για τον αξιότιμο Samuel Beam (aka Iron & Wine).Λοιπόν ανήκει στο lo-fi(des) και δεν το ξεχνά.Στιβαρός, μελωδικός,ψυθιριστός,μπαμπέσης, ζουζουνιάρης, μουσικάντης ντούρος με ωραίες ενορχηστρώσεις.Πρόσεξε δεν είπα πως θα μείνεις σύξυλος αλλά είναι ωραίος πολυτσιγαρίσμένε μου συνοδειπόρε.Ευχαριστώ για την κατανόηση.
Unplugged κιθαριές και απαλά κρουστά. Σαν τον Devendra (βλέπε πιο κάτω) αλλιά πιο στιβαρός και λιγότερο φλύαρος. Πολύ καλός δίσκος, κατέβασέ τον εδώ.
Όπως πάντα όμορφες μελωδίες ,γεμάτες παιδική αθωότητα και τραγανιστά ψυθιριτά. Όταν μεγαλώσω σίγουρα θα βάζω στον μπέμπη μου τους εξέχοντες Icelanders για να κοιμηθεί, αλλά…….μάλλον σαν κάτι να με χαλάει. Ίσως οι ανακατατάξεις στο παρεάκι να επηρέασαν την ανάγκη για ταξίδια σε νέους κόσμους ,ίσως το «Ονειρόστατο» τους να έχει ανάγκη από ξεκούραση κρατώντας μας στο ίδιο παραμύθι, ίσως να περνούν τη δική τους «φάση». Κλείνω λοιπόν με μία ευχή: Περαστικά!!
Τι ωραίος που είναι βρε παιδάκι μου ο νέος δίσκος του Caribou; Πάρα πολύ ωραίος θα έλεγα!! Όμορφες μελωδίες σαν γαλατομπούρεκο, σαν καταίφι , σαν φωλίτσες μπουχτισμένες στο μέλι και τα φιστίκια. Πλούσιο σε φωνητικά ,μετρημένο σε μπλιμπλίκια ,ποικίλο σ’ ένταση , σε αφήνει μ’ ένα αυθόρμητο χαμόγελο στ’ όμορφο σου προσωπάκι.
rating: 8.3
καρατιές: Sandy ,Melody day
download: here
myspace: here
band site: here
label:merge
Και γιατί να πιεστείς ρε παιδάκι μου; Δυο ,τρεις ,τέσσερις άντε πέντε νότες συνέθεσε η κούτρα σου και σε βασανίζουν; Η λύση μία(ή Μ.Ι.Α), ηχογραφώ ,βάζω λίγη σάλτσα, γράφω τα liner notes για να ξέρει ο κοσμάκης σε ποιο γκαράζ μου ήρθε η έμπνευση και το σουτάρω στη μαρκέτα. Δοκιμασμένη συνταγή για τα παλιόπαιδα από το New York που τελικά τους πάει η συνταγή του δίσκου που δεν είναι δίσκος αλλά ΕP (= σημ. αναστροφή των γραμμάτων Ε και Π που αντιστοιχούν στις λέξεις «Περιορισμένη» «Έμπνευση» -ΠΕ**). Τη Φωνάρα ,την εκφραστικότητα , το attitude τώρα της Karen το γνωρίζεις. Δώστα όλα κι όποιον πάρει ο χάρος! Το κορίτσι γίνεται ένα με κάθε στίχο ,κάθε νότα, άλλοτε ουρλιάζοντας ,άλλοτε έρποντας κι εκλιπαρώντας. Όντας ηχογραφημένα ανάμεσα στα δύο album τους ο ήχος των Ζinner και Chase στερείται ενιαίας φιλοσοφίας. Πότε τα riffs ηχούν κοφτά και άμεσα όπως έπραξαν στο Fever to Tell’s και πότε η ένταση κατεβαίνει και ο ήχος αποκτά μεγαλύτερο βάθος δίνοντας μας το Show Your Bones. Εν κατακλείδι ,το “Is Is” να στερείται μεν συνοχής και ενιαίας φιλοσοφίας ,δίχως όμως να ξενίζει ,αποτελώντας επιπλέον ένα ωραίο δείγμα της ζύμωσης και των επιρροών που υφίσταται ένα γκρουπ ενδιάμεσα στο χρόνο ηχογράφησης δύο album.rating: 7.6
καρατιές: Down Boy, 10x10
download: here
myspace: here
label: Fontana Interscope
*PS: Διαβάστε το σχόλιο που έκανε το τυπάκι για το Down Boy και πείτε μου κι αν έχει άδικο. Ξεμπροστιάστηκες Zinner!!Σ’αρέσουν οι Σκωτσέζοι!!!!
“…..despite its dominatrixy title, "Down Boy" sounds a little like a slowed-down version of Show your Bones' "Phenomenon" -- or even a little bit like a much slower cover of Franz Ferdinand’s "Take Me Out"
** "Ωδή στον ΠΕ"
...τραγουδημένο σε εννιά όγδοα από managerΔισκογραφικής)
ΠΕ μας δυο στιχάκια ,
ΠΕ μας δυο τραγουδάκια,
Πε μας κάτι λοιπόν να βγάλουμε και ‘μείς φραγκάκια.
Φτου κι απ’ την αρχή! Όχι δε θα σου κάνω τη χάρη δαίμων του αρθρογράφου. Έχω πετάξει άπειρους πάπυρους μέχρι τώρα και παρακολουθώντας την φυσική καταστροφή γύρω μου μ’ έπιασαν τύψεις. Λοιπόν ξέρετε γιατί γουστάρω τους Animal Colletive ; Απλά γιατί ποτέ δεν τους αρέσουν οι φωτοτυπίες (aka δεν αναπαράγουν τον εαυτό τους) .Μπορείς ρε παιδάκι μου να τρως μόνο σπανακόπιτα;(ςς διαβάστε ΕΔΩ ένα εξαιρετικό ποίημα του Σπυρούκλα αφιερωμένο στην σπιτική σπανακόπιτα).Δεν μπορείς ,πώς να το κάνουμε; Γιατί λοιπόν να μπορούν κι αυτοί ν’ ακούν τον ίδιο τους τον εαυτό στο repeat; Αφού εμπέδωσαν τη λούπα ,το ambient και τους αρχέγονους ήχους της φύσης ,η στροφή προς περισσότερο friendly ακούσματα φαντάζει φυσιολογική. Δίνοντας δείγματα του νέου ύφους από τα προηγούμενα δύο album και κρατώντας στο πουγκί την επιτυχία του Panda Bear με τις beach-pop μελωδίες του, καθαρίζουν τον ήχο τους και οι Beach-boys αναβίωση 2007 ενσαρκώνεται και υποστηρίζεται από την « Ανωμαλο-κολλεκτιβική » κουλτούρα. Μην περιμένει να βάλεις μαγιό, να φορτώσεις τη σανίδα κι ύστερα την Πάμελα να σου δώσει το φιλί της ζωής, διότι όλα είναι δομημένα στο ζωικό τους ύφος. Οι κιθάρες ηχούν πιο καθαρές, οι λούπες περιορίζονται στις αναγκαίες ενώ το μεγάλο τους όπλο, τα φωνητικά, αποποιούνται το φιλτράρισμα κι έρχονται ένα επίπεδο πιο μπροστά δίνοντας αυτό το κάτι παραπάνω που λέμε και στο ποδόσφαιρο τον 12ο παίκτη. Λέτε να έπαιξε ρόλο σε όλα αυτά η αλλαγή στάβλου ( Domino Records); Απ’ ότι φαίνεται, πάντως, πρόκειται περί οργανωμένης συνωμοσίας της ζούγκλας να αφήνουν τους « βαρείς» πειραματισμούς για τη δική τους Paw-tracks και στα πολλαπλά projects που έχουν δημιουργήσει.rating: 8.7
καρατιές: For Reverend Green, Chores
download: here
myspace: here
label: Domino records
Οι The Tough Alliance είναι ένα ντουέτο από το Gothenburg της Σουηδίας που παίζουν ηλεκτρονική ποπ με ένα εντελώς προσωπικό στυλ. Ξεκίνησαν πρόσφατα τη δική τους δισκογραφική εταιρία -sincerelyyours- και κυκλοφόρησαν το τρίτο άλμπουμ τους με τίτλο "Α New Chance". Αν σας αρέσει η synth pop ψάξτε να βρείτε το ντεμπούτο των The Tough Alliance, "The New School". 
Τρίτος δίσκος για τους U.N.K.L.E. τέσσερα χρόνια μετά το δεύτερο "Never Neverlad". Το war stories δε σε αφήνει να χαζεύεις και να κοιμηθείς. Το κατέβασα βράδι και μαθημένος να ακούω μουσική πριν την πέσω για νάνι ξαγρύπνησα. Δυνατές κιθάρες, στιβαρά τύμπανα και μακρόσυρτα φωνητικά γέμισαν τη νύχτα μου. Με αμείωτο ενδιαφέρον έφτασα στο τελευταίο τρακ όπου τα βιολιά και τα απαλά κρουστά με νανούρισαν όμορφα. καλή σας νύχτα....
 |
|
